a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z #

Dieren beginnend met M

Mikado fazant

Mikado fazant

Mikado Fazant

Het verenkleed van de haan is zwart en blauwglanzend met een rode oogvlek. De hen is lichtbruin met donkere vlekken aan de bovenzijde en de flanken.
Het legsel bestaat uit acht tot tien gelige eieren, die in 27 dagen worden uitgebroed.
De mikadofazant komt voor in Taiwan.
Het is een vogel die leeft in berggebieden met steile hellingen, bos en dichte ondergroei op een hoogte tussen de 1800 en 3300 m boven de zeespiegel.

bIMG 4738

Mandarijn eend

Mandarijn eend

Mandarijneend

De kleine mandarijneend is van nature rustig maar schuw en kan met een of meerdere paren worden gehouden, ook samen met andere soorten. Vooral het kleurrijke mannetje is een opvallende verschijning in de vijver. Mandarijneenden nestelen in holle bomen, geef hen dus een hoog gelegen nesthok. Het zijn vrij sterke vogels en daardoor ook geschikt voor beginnende eendenhouders met voldoende ruimte.

Oorspronkelijk leven mandarijneenden in het oosten van Siberië en Oost-Azië (China, Japan en Korea). In China en Korea is de mandarijneend een bedreigde diersoort. In China geldt daarom een exportverbod. Inmiddels leven ook in West-Europa verschillende populaties uitgezette en ontsnapte dieren, dit laatste komt ook in Nederland voor. Mandarijneenden worden niet groot: de gemiddelde lengte ligt tussen de 42 en 51 centimeter. Het broedkleed van de woerd (het mannetje) is veelkleurig. Over de oranje kop loopt een groenbruine band tot in de nek en een brede witte wenkbrauwstreep. Aan de keel vormen oranjerode veertjes de zogenaamde baard. De borst is groenbruin tot paarsbruin, de flanken lichtbruin met een groenige waas, de buik wit en de spits toelopende staart olijfbruin. Op de schouder bevinden zich twee witte verticaal verlopende strepen. Opvallend zijn de oranjeroodbruine vanen of waaiers, die als een soort zeilen rechtop op de rug staan. De snavel van de woerd is rood. De punt van de bovensnavel (de nagel) is witroze. De ogen zijn donkerbruin en de poten zijn oranjegeel.

Het vrouwtje heeft een grijze kop en een witte ring rond de ogen, die naar achteren uitloopt in een dun lijntje. De vleugels en de rug zijn bruin tot groen gekleurd, de borst en flanken crèmekleurig gevlekt. Op de vleugel van het vrouwtje bevindt zich een blauwgroen veld. De buik is wit. De snavel is grijs tot grijsachtig rood met een lichtgrijze nagel. De poten zijn olijfbruin of –geel van kleur. De levensverwachting van mandarijneenden ligt tussen de tien en vijftien jaar.

bIMG 4780

Muskuseend

Muskuseend

Muskuseend

De muskuseend (Cairina moschata) is een veel voorkomend eendenras op kinderboerderijen en bij hobbyisten.
De wilde en oorspronkelijke vorm komt uit Midden- en Zuid-Amerika in een gebied dat zich uitstrekt van Mexico tot Peru.
Sinds de 16e eeuw komen ze in Europa voor, toen ze meegebracht zijn door Spaanse ontdekkingsreizigers.
Ze is inmiddels vrijwel verdwenen uit de westerse waterwildcollecties.
Enkele kwekers proberen de zuivere wilde muskuseend terug te kweken, maar dit lijkt een zeer moeilijke opgave.
Kenmerkend voor de muskuseend zijn de wratten rond zijn ogen.
Het mannetje is tweemaal zo groot als het vrouwtje. De muskuseend is een grote vogel die in verhouding niet zwaar is, maar die wel korte poten en grote voeten heeft. Ze wegen gemiddeld tussen de 3000 en 4500 gram. Ondanks dit gewicht kunnen ze voortreffelijk vliegen.